Wedstrijdverslagen Junioren 19-09-2026
JO8
⚽ VVGassel JO8 wint met 8-4 van SES JO8!
Wat een heerlijke wedstrijd voor onze JO8! VVGassel JO8 heeft met maar liefst 8-4 gewonnen van SES JO8. Vanaf het begin werd er hard gewerkt en was er volop strijd en enthousiasme op het veld.
De doelpunten werden mooi verdeeld. Daan opende de score en wist daarna nog twee keer het net te vinden. Ook Moos was goed op dreef met drie doelpunten, waarvan één na een prachtige voorzet van Puck. Casper maakte er uiteindelijk twee.
Naast de doelpunten waren er nog meer mooie momenten. Kiki maakte vandaag haar debuut! 🎉 Een mooi moment om trots op te zijn.
Ook Jur werkte ontzettend hard in de verdediging. Hij bleef knokken, verdedigde sterk en hielp het team om de overwinning over de streep te trekken. 💪
Al met al een wedstrijd met veel doelpunten! 💙⚽
O17-1
Slechte wedstrijden moet je óók kunnen winnen
Soms zijn er van die wedstrijden waarin alles nét wat anders loopt dan je vooraf had gehoopt.
De selectie die vandaag aan de aftrap verscheen, was allesbehalve fit. Twee spelers keerden terug van een blessure en dat betekende keuzes maken. Keuzes die niet voor iedereen even makkelijk of leuk waren. De wedstrijdbespreking duurde bovendien wat langer dan we inmiddels gewend zijn. Achteraf bekeken misschien wel het eerste kleine voorteken dat deze middag niet vanzelfsprekend zou worden.
En toch begon de wedstrijd veelbelovend.
De eerste tien minuten waren fantastisch. De tegenstander kwam nauwelijks aan voetballen toe en de Gasselse formatie zette de toon. Waar de ploeg van trainer Mark de afgelopen weken juist na een minuut of tien pas echt op gang kwam, leek het vandaag precies andersom te gaan.
Want na die uitstekende openingsfase zakte het niveau langzaam weg.
Passes kwamen niet meer aan, de verkeerde kleur werd te vaak gevonden en het spel werd slordiger. Na twintig minuten ging het vervolgens helemaal mis. Abdi speelde de bal terug op Khamees, die zich even vergiste en de bal met zijn handen oppakte. Dat mag natuurlijk niet. De uitstekend leidende scheidsrechter kon dan ook niets anders doen dan een indirecte vrije trap geven, op ongeveer zeven meter van het doel.
De bezoekers hoefden niet lang na te denken.
0-1
De eerste tegengoal van het seizoen.
Je zou kunnen denken dat zo’n moment de ploeg breekt. Dat het verzet wegvalt en de onzekerheid toeslaat. Maar niets bleek minder waar.
Juist vanaf dat moment werd er weer nét iets beter naar de goede kleur gespeeld. Er kwam meer rust in het spel en langzaam kroop Gassel terug in de wedstrijd.
Tien minuten na de openingstreffer viel de gelijkmaker.
Kareem vond Hedo, die het hoofd koel hield en de bal tegen de touwen werkte.
1-1
Zeven minuten later kreeg Gassel de kans om de wedstrijd volledig om te draaien. De man in het paars wees naar de stip na een vermeende handsbal van de bezoekers.
De keuze voor de strafschopnemer leek voor iedereen duidelijk.
Iedereen, behalve Sven Willems.
De captain voelde zich niet goed genoeg in de wedstrijd om de verantwoordelijkheid op te eisen. En juist daarin liet hij zien wat een aanvoerder hoort te doen. Hij gaf de bal aan Mahamed.
Geen discussie. Geen ego.
Mahamed pakte de verantwoordelijkheid. Hij legde de bal keurig in de hoek.
2-1
Binnen zeven minuten was een achterstand veranderd in een voorsprong.
Maar daarmee was de eerste helft nog niet voorbij. Het spel werd er niet beter op. Sterker nog, trainer Mark zou na afloop aangeven dat dit misschien wel de slechtste eerste helft sinds zijn aantreden was.
Een 2-1 voorsprong bij rust, maar bepaald geen geruststellend gevoel.
Tijd voor een donderspeech. En voor ingrijpen.
Vier wissels werden tegelijkertijd doorgevoerd. Een behoorlijke ingreep, maar eentje die nodig was. De boodschap was duidelijk: het moest beter. En dat werd het.
Na rust kwam de Gasselse formatie met een compleet andere energie uit de kleedkamer. Er werd meer gevochten, beter georganiseerd en vooral: er kwam weer geloof in het eigen spel.
Abel Loeffen nam de leiding over van Sven en zette zijn verdediging opnieuw uitstekend neer.
En voor de tegenstander werd het al snel duidelijk dat er in de tweede helft weinig meer te halen viel.
Gassel kreeg steeds meer grip.
En toen viel hij. De derde Gasselse treffer.
3-1
Een enigszins bevrijdend doelpunt.
De ploeg voelde dat de wedstrijd nu echt de goede kant op viel. De tegenstander moest komen, maar daardoor ontstond juist ruimte. Gassel bleef zoeken naar de momenten om toe te slaan.
En dat deed het.
4-1
De marge werd groter en de wedstrijd leek beslist.
Maar voetbal is en blijft voetbal.
Een klein moment van onoplettendheid was genoeg voor de bezoekers om toch nog iets terug te doen.
4-2
Even was daar de spanning. Maar paniek? Daar was geen sprake van.
Want achterin stond inmiddels een ploeg die haar zaakjes uitstekend voor elkaar had. Op dat ene slippertje na, gaf Gassel in de tweede helft nauwelijks iets weg.
Khamees moest de bal in de tweede helft dus nog één keer uit het net vissen, maar speelde verder een uitstekende wedstrijd. Vooral in het meevoetballen was hij van grote waarde en fungeerde hij regelmatig als een extra verdediger.
Voor hem stond een verdediging die zich na de rust uitstekend herpakte. Abel stuurde, organiseerde en hield de linies bij elkaar. Janne, Dex, Abdi, Mathijs, de uitstekend spelende Harby én gelegenheidsverdediger Diede van de Wiel hielden het gevaar ver van het eigen doel.
En voorin bleef Gassel gevaarlijk.
Sven, Jurre, Maysar, Mahamed, Hedo, Kareem en Taym, uiteraard niet allemaal tegelijkertijd binnen de lijnen, zorgden ervoor dat de Gasselse aanval bleef draaien en dat de bezoekers nooit echt het gevoel kregen dat een comeback binnen handbereik was.
De tweede helft werd daarmee precies wat de eerste helft niet was geweest: volwassen, strijdlustig en effectief.
Een slechte eerste helft.
Een veel betere tweede helft.
En uiteindelijk vier Gasselse doelpunten.
Misschien zijn dit wel de wedstrijden die je moet winnen als je écht omhoog wilt kijken.
Want mooie seizoenen worden niet alleen gemaakt op dagen waarop alles vanzelf gaat. Ze worden óók gemaakt op dagen waarop het voetbal niet loopt, de benen zwaar zijn, keuzes pijn doen en je toch samen blijft vechten.
Slechte wedstrijden moet je óók kunnen winnen!
Vandaag gebeurde precies dat.
Volgende week wacht alweer een nieuwe uitdaging. Het oprukkende VIOS’38/Olympia’18 wacht in Boxmeer.
En daar kunnen de mannen én dame alle steun gebruiken die ze kunnen krijgen.
Dus: kom allemaal naar Boxmeer!
Laat je horen.
Want als deze ploeg iets heeft laten zien, dan is het wel dat ze blijven vechten.
Samen. Voor elkaar. Tot het laatste fluitsignaal.